دست از سر ما بردار ، کنار تو نمي مونم
يه روز مي گفتم عاشقم ، اما ديگه نمي تونم
تقصير هيچکس ديگه نيست ، قصه ي ما تموم شده
حيف همه خاطره ها ، به پاي کي حروم شده
دروغ مي گفتي که ، برم از بي کسي دق مي کني
اشکاتو باور ندارم ، بي خودي هق هق مي کني
يادم مي افته لحظه اي که دست تو رو شد برام
قسم مي خوردي پيش من که جز تو عشقي نمي خوام
دست خودم نيست که ديگه هيچکسي باور ندارم
اين چيزا تقصير تو ه تلافيشو آن را در مي يارم

با تو هستم ای مسافر ای به جاده تن سپرده
ای که دلتنگی غربت منو از یاد تو برده منو از یاد تو برده
هنوزم هوای خونه عطر دیدار تو داره
گل به گل گوشه به گوشه تو رو یاد من می آره
باتومن چه کرده بودم که چنین مراشکستی
بی وداع وبی تفاوت سردوبی صداشکست سردوبی صداشکست
به گذشته بر میگردم به سراغ خاطراتم
تازه می شوددوباره ازتوداغ خاطراتم
به تو می رسم همیشه در نهایت رسیدن
هرکجاباشی وباشم به تو برمی گردم از من
این توئی همیشه ی من توی آینه تقدیر
با همه شکستم از تو نیستم از تو دست دلگیر
باتومن چه کرده بودم که چنین مراشکستی
بی وداع وبی تفاوت سردو بی صداشکستی سردو بی صداشکستی

بوسه از لب هایت ای جانان من

گر چه میباشد بهای جان من

لیک دیگر طاقتم گر دیده طاق

بر وصالت هست جان را اشتیاق

رخصتی ده تا بخلو تگاه ناز

با شم از قرب و صالت سر فراز

چون توئی ان سرو سیم اندام من

گردد از لطف تو شیرین گام من

از بهای عشق خود نابم کنی

و ز زال وصل سیرابم کنی

سر خوشم من با غم هجران تو

جان دلبر جان ما و جان تو

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا برجاست

سلام بر روي ماه تو عزيز دل سلام از ماست

تو يك روياي كوتاهي دعاي هر سحر گاهي

شدم خواب عشقت چون مرا اينگونه ميخواهي

من ان خاموش خاموشم كه با شادي نمي جوشم

ندارم هيچ گناهي جز كه از تو چشم نمي پوشم

دو غم در شكل اوازي شكوه اوج پروازي

نداري هيچ گناهي جز كه بر من دل نمي بازي

مرا ديوانه مي خواهي ز خود بي گانه ميخواهي

مرا دل باخته چون مجنون ز من افسانه مي خواهي

شدم بيگانه با هستي ز خود بي خودتر از مستي

نگاهم كن نگاهم كن شدم هر انچه ميخواستي

بكش اي دل شهامت كن مرا از غصه راحت كن

شدم انگشت نماي خلق مرا تو درس عبرت كن

نكن حرف مرا باور نيابي از من عاشق تر

نميترسم من از اقرار گذشت اب از سرم ديگر

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا بر جاست

 دل به تو بستم کاشکی بفهمی

 دیونه ات هستم کاشکی بفهمی

 دلتنگی هامو کاشکی بفهمی

 بغض صدامو کاشکی بفهمی

 دارم می میرم از غم دوریت

 تو بی خیالی غرق غروری

 حالم عجیبه دلشوره دارم

 کاشکی بدونی چه بی قرارم

 کاشکی بفهمی

 کاشکی بدونی

 کاشکی بیای و پیشم بمونی

 چشماتو هر شب تو خواب می بینم

 چشم انتظارت تا کی بشینم ؟

 کی تو نگاهم عشق و می فهمی

 منو به چشمات کی می رسونی؟

 کاشکی بفهمی من تو رو می خوام

 توئی عزیزم تمام دنیام

         زمانی که گلدان شکست............

            شکست هيچ کس حتی آخ هم نگفت

  وجود من مال تو قلب تو هم مال من عزیزم 

  رفتن تو مرگه منه دستهای تو تو دستمه

  نگو که باید جدا شیم نبود تو نبودمه 

  بدون تو کم میارم تا پای جون دوست دارم 

  اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم 

  واسه با تو بودن زندگیم رو باختم 

  یه کلبه از عشق واسه تو ساختم من

  عاشق تو بودم عاشق تو هستم 

  درهای دلم رو به روی همه بستم من

  زندگیم تا الان همش بوده عذاب و بس 

  یاد گرفتم که برم جلو عصا به دست

  حس میکردم که به انتها رسیده طاقت

  خودم رو رها کردم و زدم به سیم آخر

  فکر می کردم تموم شده دیگه دوره پاکی 

  وقتی دیدمت فهمیدم تو این کره خاکی 

  میشه هنوز دوست داشت و عشق نمرده 

  فهمیدم اینو زندگیم چشم نخورده 

  من عشق رو با تو میخوام چون تو دل بقیه مرد

  این دل سادم شکست و بخیه خورد

  باید که نور این دلم حالا بتابه رو تو عوض نمی کنم

  من اگر روح پريشان دارم

  من اگر غصه هزاران دارم

  گله از بازي دوران دارم

  دل گريان،لب خندان دارم

  به تو و عشق تو ايمان دارم...

  در غمستان نفسگير، اگر

  نفسم ميگيرد

  آرزو در دل من

  متولد نشده، مي ميرد

  يا اگر دست زمان در ازاي هر نفس

  جان مرا ميگيرد

  دل گريان،لب خندان دارم

  به تو و عشق تو ايمان دارم...

  من اگر پشت خودم پنهانم

  من اگر خسته ترين انسانم

  به وفاي همه بي ايمانم

  دل گريان، لب خندان دارم

  به تو و عشق تو ايمان دارم...

عشق يعني با غم الفت داشتن

         سوختن با درد نسبت داشتن

                    عشق دريک جمله يعني انتظار

                                انتظار روز رجـــعت داشتن

                                       عشق يعني مستي و ديوانگي

                                                عشق يعني در جهان بيگانگي

                                       عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                              عشق يعني سجده ها با چشمان تر

                     عشق يعني سر به در آويختن

             عشق يعني اشک حسرت ريختن

  عشق يعني در جهان رسوا شدن

         عشق يعني مست و بي پروا شدن

                  عشق يعني سوختن يا ساختــن

                           عشق يعني زندگي را باختن

                                   عشق يعني انتـــظار و انتـــظار

                                           عشق يعني هرچه بيني عکس يار

                                     عشق يعني ديـده بر در دوختـن

                           عشق يعني در فراقش سوختن

                 عشق يعني لحظه هاي التهاب

        عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

 عشق يعني با پرستو پر زدن

         عشق يعني آب بر آذر زدن

                   عشق يعني سوز ني آه شبان

                            عشق يعني معني رنگين کمان

                                     عشق يعني با گلي گفتن سخن

                                              عشق يعني خون لاله بر چمن

                                      عشق يعني شعله بر خرمن زدن

                             عشق يعني رسم و دل برهم زدن

                    عشق يعني يک تيمم يک نماز

          عشق يعني عالمي راز و نياز

عشق يعني چون احسان پا به راه

       عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

               عشق يعني بيستون کندن به دست

                        عشق يعني زاهد اما بت پرست

                                 عشق يعني همچومن شيدا شدن

                                          عشق يعني قلــه و دريا شدن

                                 عشق يعني يک شقايق غرق خون

                       عشق يعني درد ومحنت دردرون

              عشق يعني يک تبلور يک سرود

   عشق يعني يک سلام و يک درود

           عشق يعني جام لبريز از شراب

                    عشق يعني تشنگي يعني سراب

                            عشق يعني حسرت شبهاي گرم

                                    عشق يعني ياد يک روياي نرم

                                        عشق يعني غرقه گشتن در سراب

                                    عشق يعني حلقه هاي بي حساب

                          عشق يعني تا ابد بي سرنوشت

                  عشق يعني آخــرخط بهـشــت

         عشق يعني گم شدن در لحظه ها

عشق يعني آبـي بي انتـــها

        عشق يعني زرد تنها و غريب

                عشق يعني سرخي ظاهر فريب

                          عشق يعني تکيه بر بازوي باد

                                   عشق يعني حسرتت پاينده باد

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

مرگ من روزی فرا خواهد رسید                      مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور                         روزی از این تلخ و شیرین روزها

در زمستانی غبار آلود و دور                           روز پوچی همچو روزان دگر

یا خزانی خالی از فریاد و شور                         سایه ای ز امروزها و دیروزها

دیدگانم همچو دالان های تار                            می خزند آرام روی دفترم

گونه هایم همچو مرمرهای سرد                       دست هایم فارغ از افسون شعر

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود                         یاد می آرم که در دستان من

من تهی خواهم شد از فریاد درد                        روزگاری شعله می زد خون شعر

خاک میخواند مرا هر دم به خویش                   میرسند از ره که در خاکم نهند                   

بعد من ناگه به یک سو میروند                          پرده های تیره ی دنیای من

آه شاید عاشقانم نیمه شب                                چشم های ناشناسی می خزند

گل به روی گور غمناکم نهند                             روی کاغذها و دفترهای من

در اتاق کوچکم پا می نهند                               می رهم از خویش و می مانم ز خویش

بعد من با یاد من بیگانه ای                              هر چه بر جا مانده ویران می شود

در بر آیینه می ماند به جای                              روح من چون بادبان قایقی

تار مویی،نقش دستی،شانه ای                          در افق ها دور و پنهان می شود

می شتابند از پی هم بی شکیب                           لیک دیگر پیکر سرد مرا

روزها و هفته ها و ماه ها                                می فشارد خاک دامنگیر خاک

چشم تو در انتظار نامه ای                                بی تو،دور از ضربه های قلب تو

خیره می ماند به چشم راه ها                             قلب من می پوسد آنجا زیر خاک

بعدها نام مرا باران و باد

نرم می شوید از رخسار سنگ

گور من گمنام می ماند به راه

فارغ از افسانه های نام و ننگ

فروغ  فرخزاد

 اتل متل راحله

 اخموی بی حوصله

 مامان چرا گفت:بگیر

 از پدرت فاصله؟

 دلش هزار راه رفت

 بابا خسته کاره؟

 مامان چرا اینو گفت؟

 بابا دوستش نداره؟

 باید اینو بپرسه

 اگه خسته کاره

 پس چرا بعضی وقتا

 تا نیمه شب بیداره؟

 نشونه ی بیداریش

 سرفه های بلنده

 شش ماه پیش تا حالا

 بغض میکنه،می خنده

 شاید اونو نمیخواد

 اگه دوستش نداره

 پس چرا روی تختش

 عکس اونو میذاره؟

 با چشمای مریضش

 عکسو نگاه میکنه

 قربون قدش میره

 بابا،بابا میکنه

 با دست پر تاولش

 آلبومی رو که داره

 از کنار پنجره

 بر میداره میاره

 با دیده پر ز اشک

 آلبوم و باز میکنه

 رفیقای جبهه رو

 همش صدا میکنه

 آلبوم عکس بابا

 پر از عکس دوستاشه

 عکسی هم از راحله است

 تو بغل باباشه

 با دیدن اون عکسا

 زنده میشه،میمیره

 با یاده اون قدیما

 بابا زبون میگیره

 قربون اون موقع ها

 قربون اون صفاتون

 دست منم بگیرین

 دلم تنگه براتون

 از اون وقتی که بابا

 دچار این مرض شد

 مامان چقدر پیر شده

 بابا چقدر عوض شده

 مامان گفته تو نماز

 برا بابات دعا کن

 دستاتو بالا ببر 

  تقاضای شفا کن

  دیشب توی نمازش

  واسه باباش دعا کرد

  دستاشه بالا برد و

  تقاضای شفا کرد

 نماز چون تموم شد

 دعا به آخر رسید

 صدای گریه های

 مامان تو خونه پیچید

 دخترکم کجایی؟

 عمر بابا سر اومد

  وقت یتیم داری و

 غربت مادر اومد

  دخترکم کجایی؟

  بابات شفا گرفته

  رفیقاشو دیده و

   ما رو تنها گذاشته

   آی قصه قصه قصه

   یه دستمال نشسته

   خون سرفه ی بابا

   روی این پارچه نشسته

    بعد شهادت او

   پارچه مال راحله است

   دختری که در پی

   شکست یک فاصله است

   کنار اسم بابا

  زائر کربلایی

  یه چیز دیگم نوشتن

   شهید شیمیایی                                                

                                                      ابوالفضل سپهر

سلام دوستان امیدوارم از پست های جدید خوشتون بیاد این عکس رو هم واسه تنوع گذاشتم دوستتون دارم تا بعد

یا به اندازه آرزوهات تلاش کن

یا به اندازه تلاشت آرزو

شکس پیر